Op 18 maart zou Femke van der Steen, ex-leerling van onze school binnen de richting Woordkunst Drama, een workshop acteren geven aan de leerlingen van 6ASO die het seminarie film volgen. Jammer genoeg stak het coronavirus hier een stokje voor. We lieten deze kans echter niet onbenut om haar te vragen naar haar ervaringen, sinds ze aan Maris Stella afstudeerde in 2016.
 
1. Dag Femke. Je studeerde in 2016 af aan Maris Stella binnen de richting Woordkunst Drama. Waarheen heeft het leven je toen geleid (studie, steden, …)?
 
Ik ben tijdens het laatste jaar op Maris Stella audities gaan doen bij theaterscholen en na de zomer begonnen bij LUCA School of Arts in Leuven. Dit jaar ben ik bezig aan mijn derde Bachelor.
 
2. Wij herinneren je uiteraard als ex-leerling van onze school, maar Tv-kijkend Vlaanderen leerde je kennen via je rol als Jana Ackermans in de jongerenserie WTFock. Hoe ben je hierbij terecht geraakt en kun je iets vertellen over hoe je deze rol ervaarde?
 
Ik kreeg via mijn school de casting-oproep doorgestuurd. Ik heb toen een filmpje ingezonden en ben door alle volgende auditierondes geraakt.
 
Ik vond het een erg fijne rol om te spelen omdat ik me erg in Jana kan vinden. Ze voelt een beetje als een jonger zusje, waar ik zelf slechte dingen over mag zeggen, maar anderen niet. Haar verhaal gaat over toxic relaties, een nieuwe school, onzekerheid, eenzaamheid, fouten maken etc. Daarna breekt een periode van losbreken (of overcompenseren) aan waarin ze eveneens persoonlijke fouten maakt. De hele situatie leek me erg geloofwaardig en bovendien vond ik het fijn dat mijn personage zo’n grote verandering doormaakt, dat is leuk om te spelen en maakt een personage echter; mensen veranderen constant en zijn allesbehalve perfect.
 
3. Hoe kijk je terug op je schoolcarrière binnen Maris Stella? Welke vakken/ervaringen vond je interessant?
 
Nu ik er op terug kijk, vond ik eigenlijk al mijn vakken interessant. Dat was mede te danken aan de fantastische leerkrachten (en dat meen ik echt!).
 
Mijn favoriete waren waarschijnlijk wel de kunstvakken, aardrijkskunde en wiskunde. Hoewel ik, met de kant die ik nu inhoudelijk uit aan het gaan ben als theatermaakster, wou dat ik wat meer lessen natuurwetenschappen had gehad.
 
Een leuke herinnering is toen wij tussen de middag hadden ingebroken op de zolder en alle opgezette vogels die daar stonden in ons klaslokaal hadden gezet, voor de leerkracht binnenkwam. Of dat wij in de winter, ondanks dat het niet mocht, toch stiekem in “Leo’s Kelder” (onder het podium) onze pauzes doorbrachten.
 
Geef mij nu alstublieft niet nog een strafstudie over pater Damiaan…
 
en voor de leerlingen: je hebt het niet van mij!
 
4. Welke lessen kreeg je mee uit de Woordkunst Drama-richting. Van welke aspecten draag je nu nog steeds de vruchten?
 
Door de artistieke vakken heb ik vooral leren ‘durven’. Bovendien leer je omgaan met publiek, spanningsbogen, tekst, humor etc. Ook qua beweging en muziek merk ik dat ik een voorsprong had op mijn huidige klasgenoten.
 
Ik heb ook wel gemerkt dat een acteeropleiding in de hogeschool nog heel anders is. Je kan in die vier jaar gewoon al je aandacht daaraan besteden, maar de lessen woordkunst en drama hebben daar wel een fijne fond voor gelegd.
 
5. Wat staat er op je toekomstige agenda? Liggen er nog enkele interessante projecten op stapel?
 
Momenteel probeer ik me vooral op theater te focussen, om ook in dat wereldje binnen te geraken. Dit jaar maak ik mijn bachelorproef: de eerste voorstelling van een uur die ik helemaal zelf zal maken. Ik speel mijn stuk, een kortere voorloper, op Shortwood: een theater- en filmfestivalletje in juli en ik ben volop op zoek naar een stage in het werkveld. Er ligt wel een plan op tafel voor het schrijven en maken van een nieuw filmproject met één van de castleden van WTFOCK, maar we moeten nog zien wat daar juist uit zal komen.
 
 
 6. Welke boodschap zou je willen geven aan onze huidige zesdejaars die aan de vooravond staan van hun leven na Maris Stella?
 
Koester de tijd die je nog hebt op Maris Stella, geniet er van met volle teugen en geniet volgend jaar nog harder. Kies voor een richting die je aanspreekt, het zal wellicht bepalen hoe je de komende jaren van je leven gaat doorbrengen, maar weet ook dat niks definitief hoeft te zijn. Uiteindelijk kan je altijd nog allerlei kanten uit. Het is absurd dat je begin twintig al zou moeten beslissen wat je droomjob of ideale leven is. Als je dat wel weet, des te beter, ga er dan voor! Ik ben persoonlijk geen fan van de veilige optie.