Beste Magda, op het eind van dit schooljaar ga je op een welverdiend pensioen na vele jaren trouwe dienst op Maris Stella. Ik denk dat ik niet overdrijf als ik jou één van de absolute bakens van onze school noem.
 
Iedereen kent je natuurlijk als ‘Magda van het economaat’. Maar ik denk dat weinig leerlingen beseffen hoeveel verantwoordelijkheid bij deze job komt kijken. Kun je misschien even kort uitleggen wat jij daar hele dagen uitvoert?
 
Wat zijn mijn taken? In de eerste plaats er zijn voor de leerlingen, directie en collega's. Sommigen denken dat winkeltje spelen mijn taak is. Natuurlijk zou dat leuk zijn. Maar ja, wat voer ik hele dagen uit? Ik weet het soms zelf niet. Ik heb elke dag een planning in mijn hoofd als ik naar Maris Stella vertrek. Vanaf het moment dat de school begint te draaien verandert dit constant. Dan denk ik aan het eind van de dag. Op welke sneltrein heb ik vandaag weer gezeten? Wat heb ik vandaag gedaan? Telkens ik dan terugdenk aan het verloop van de dag komt er toch een voldaan gevoel. Ik heb ervoor gezorgd dat er weer heel wat zaken zijn opgelost. Laat ik zeggen dat ik verantwoordelijk ben voor:
 
- het openen van de school
- alle bestellingen aankopen
- boekenverkoop
- de organisatie van het economaat
- wafels voorzien voor de leerlingen
- preventieadviseur, comité veiligheid
- logistiek verantwoordelijke kleine en grote events
- schadegevallen
- onderhoud gebouwen, verwarming
- oplijsten noden van de school, begroting mee opstellen
 
Ik kan met zekerheid zeggen, ik verveel mij nooit!!!
 
Hoe lang heb je op Maris Stella gewerkt?
 
Ik werk sinds 1996 op school. Eerst op het secretariaat, even les gegeven en in 1998 werd ik huismeesteres - econoom tot vandaag.
 
Jij bent het personeelslid met de grootste kennis van de interne werking van de school. Hoe heb je, doorheen je vele jaren op Maris Stella, deze organisatie zien veranderen?
 
Ik kan inderdaad zeggen dat ik de school van binnen en van buiten ken. Geen enkel plekje is mij vreemd. Ik heb de school zien groeien op vele vlakken. Er is veel veranderd. Kijk maar naar de gebouwen. Doorheen de jaren werd de infrastructuur telkens aangepast aan de noden van de tijd. Waar vroeger alles kon, moest men plots terugschroeven. De veiligheid kwam meer en meer in de aandacht. De oude gebouwen werden in orde gebracht qua brandveiligheid, nieuwe gebouwen verschenen in het veld. Geweldig om dit zo te zien evolueren. De leerlingenaantallen gingen de hoogte in. Vele collega's gingen op pensioen, er kwamen nieuwe collega's, nieuwe directie, kortom het blijft boeiend. En belangrijk, ik mocht hieraan meewerken.
 
Wat vind je persoonlijk het leukste aan je job?
 
Heel moeilijk te zeggen, er zijn natuurlijk wel taken die minder leuk zijn (moeilijk te vinden!). Ik doe mijn werk graag en kom nog elke dag met plezier werken.  Ook geniet ik elke dag van de mensen rondom mij. De contacten met de leerlingen, directie, collega’s en de raad van bestuur geven mij energie en werklust.
 
Jij bent eveneens een belangrijk aanspreekpunt voor leerlingen. Vind je de huidige generatie qua mentaliteit anders dan toen je hier begon?
 
Leerlingen blijven boeiend. De huidige generatie is anders dan vroeger. Waar vroeger de leerlingen volgzamer waren, zijn ze nu veel directer, mondiger. Is dat slechter of beter? Wie zal het zeggen…
Vroeger was men misschien gemoedelijker, meer sociale contacten. Nu staan ze constant onder druk, de moderne technologie die zo snel evolueert maakt het voor onze jeugd niet gemakkelijk. We ervaren het ook zelf, wij draaien ook mee, alles gaat zo snel.
 
Hoe kijk je zelf terug op je carrière binnen onze school?
 
Ik ben blij dat ik de kans gekregen heb om in Maris Stella te mogen werken. De school kende ik al omdat ik er zelf 6 jaren als leerling vertoefde. Toen ik in deze job startte werd mij meermaals gezegd: ' Je moet handelen en waken over de school als een goede huisvader’ (moest eigenlijk moeder zijn, maar vaders hebben blijkbaar meer te zeggen). Ik heb dat altijd letterlijk genomen. Toch kan en wil ik met fierheid zeggen: Maris Stella is mijn tweede thuis geworden. Ik ga jullie allen en de school heel hard missen.
 
Heb je reeds grootse pensioenplannen in het vooruitzicht?
 
Wat ga ik doen?
 
- als ik naar mezelf kijk weet ik dat ik niet voldoende heb aan enkel genieten. Ik wil nog iets zoeken waar ik voldoening uit kan halen. Wat die uitdaging gaat zijn weet ik nog niet. Misschien kinderen of jongeren met een beperking begeleiden of.... (wordt ten gepaste tijde ingevuld)
- een creatieve cursus volgen, mijn Frans terug ophalen.
- we laten zeker ook ruimte om te wandelen, fietsen en dansen.
- mijn zes kleine schatten (kleinkinderen) verwennen.
- hopelijk nog lang gezond blijven.
- en regelmatig een blik werpen op Maris Stella.