Woensdag 28 november, kwart na vijf. U leest dit goed. Kwart na vijf. Zo erg was dit achteraf gezien ook weer niet, want het was de beloning waard. Het werd al snel duidelijk waarom Parijs en paradijs zo sterk op elkaar lijken. Haar kunsten, haar kleuren en haar mensen waren werkelijk magnifiek. In Parijs zagen we vele schoonheden, van de kunstwerken in de musea die we bezochten tot de sublieme architectuur van de Sacré-Cœur, het was allemaal zeer imponerend. Maar het mooiste aan Parijs, was het gevoel. Het gevoel van herinnering, een zekerheid, dat de herinneringen die we hier maakten, ons zouden bijblijven tot in de eeuwigheid. Dit alles is te danken aan de feilloze organisatie en inzet van onze leerkrachten, zonder wie dit nooit mogelijk zou geweest zijn.


Wouter Weerts 5T